‘Rust onderweg’ (Luk. 4, 38-44 preek ‘bidzondag’ 13-3-’16)

Herkennen jullie het bovenstaande plaatje?…
Voor ons thuis is het een bekend beeld uit onze vakanties: de Raststätte.
‘Even bijtanken onderweg.’ Niet alleen de auto, maar ook wijzelf.
Na uren in de auto de benen strekken, wat eten en wat drinken, naar het toilet, de kaart erbij om te zien waar we zijn (zelfs in de tijd van de TomTom) en goed kijken waar we heen moeten, het volgende rustpunt op de kaart aanwijzen.
En als iedereen weer nieuwe moed heeft en alles duidelijk is, gaan we weer verder op weg. In Nederland is dat niet zo nodig, zo’n tussenstop, maar in Duitsland waar je in één dag wel 1000 km kunt bereizen, wel.
Op sommige van die rustplaatsen, staan zelfs ‘Autobahnkerkjes’. Daar kun je na het lichaam ook even je geest bijtanken. Vaak zijn het hele mooie kerkjes, die een weldadige rust ademen. Ze zijn meestal leeg en je komt er helemaal tot jezelf. Je kunt er een kaarsje aansteken, rustig zitten, voor jezelf in de bijbel lezen, bidden en dan… dan weer verder.
De Raststätte met een Autobahnkerk, dat vind ik een mooi beeld voor wat wij hier vandaag doen op ‘bidzondag’ doen: ‘rusten onderweg’.

Lees hier verder of beluister hier.